VrijwilligersverhalenHELP Environment
“Wees niet bang. Ga er gewoon voor”
Julie begon bij HELP Environment met weinig Spaans en veel te veel bagage. Ze vertelt hoe ze OCN vond, hoe haar weken eruitzagen en waarom ze het zo weer zou doen.

Waarom koos je voor dit programma?
Toen ik besloot om vrijwilligerswerk in het buitenland te gaan doen, had ik geen specifiek land in gedachten; ik wilde gewoon meedoen aan een project rond het milieu. Dus begon ik op internet te zoeken naar ngo’s waar ik me bij kon aansluiten, en zo kwam ik terecht op een website met Zuid-Amerikaanse organisaties.
Zodra ik over Otra Cosa las, wist ik dat ik daarheen wilde, en de mails met de medewerkers bevestigden dat. Het is een heel goed georganiseerde ngo met echt interessante projecten, en de medewerkers en vrijwilligers vormen een geweldig team om mee te werken en samen te wonen.
“Zodra ik over Otra Cosa las, wist ik dat ik daarheen wilde.”
Waarmee hielp OCN je, en wat regelde je zelf?
Otra Cosa helpt vrijwilligers aan goed onderdak, afhankelijk van hun persoonlijke voorkeuren, en de vrijwilligerscoördinator kwam me zelfs ophalen toen ik op het vliegveld van Trujillo aankwam. We maakten een rondleiding door het dorp zodat ik aan de omgeving kon wennen, en de medewerkers zijn echt bereikbaar als je hulp nodig hebt.
Vrijwilligers boeken zelf hun vluchten, maar zoals gezegd: als je bijvoorbeeld advies nodig hebt over busmaatschappijen of veiligheid, is er altijd iemand die je verder helpt.

Wat is jouw belangrijkste tip voor iemand die aan jouw programma begint?
Het eerste waar ik aan denk als iemand me vraagt “Wat zou je anders doen?”, is mijn koffer. Ik had veel te veel spullen meegenomen en heb de helft niet eens gebruikt. Bovendien was rondreizen met een kleinere tas veel makkelijker geweest. Maar het was de eerste keer dat ik zo ver reisde, en dan ook nog voor dit soort programma, dus nu weet ik beter en kan ik het anderen vertellen!
Hoe ziet een gemiddelde dag of week eruit?
Vrijwilligers bij Otra Cosa werken ongeveer 20 uur per week, maar er is geen vast rooster, want dat hangt af van de projecten. Sommige dagen heb je een paar workshops gepland, andere dagen bereid je evenementen voor, dus je werkt volgens je eigen planning.
Het wisselt echt, waardoor je het vaak zo kunt regelen dat je ook aan andere projecten meedoet, zoals ik deed: bijvoorbeeld Engelse les geven op school of helpen bij het naschoolse programma. Je kunt ook surflessen inplannen of naar de markt gaan. Zolang je werk af is en je je uren maakt, heb je behoorlijk veel vrijheid!
“Zolang je werk af is en je je uren maakt, heb je behoorlijk veel vrijheid.”
Wat was je grootste angst voor vertrek, en hoe heb je die overwonnen?
Ik was een beetje bang, want Peru staat niet bekend als superveilig, en mijn Spaans was verre van goed toen ik aankwam. Maar uiteindelijk heb ik me geen moment bedreigd gevoeld, en iedereen was behulpzaam ondanks de taalbarrière.
Dus wees niet bang. Ik zeg niet dat je roekeloos moet zijn, integendeel, maar als je doodsbang bent, geniet je veel minder van je ervaring. Ga er gewoon voor; je krijgt er geen spijt van! En als je echt worstelt met de taal, kun je ter plekke altijd lessen nemen, en het is makkelijk om een andere reiziger of iemand die Engels spreekt te vinden die je helpt.


